WordPress için Picasa Image Express eklentisini de kurdum. Bu sayede hem son fotoğraflar rastgele gösteriliyor, hem de yazı içine fotoğrafları ve albümleri gömmek çok kolay.

Haftasonlarını Belçika‘nın görülmeye değer yerlerini gezmeye ayırmaya çalışıyoruz. Bu haftasonu Leuven ve Brugge‘e gittik.  Ve buranın fotoğraflarını Picasa’ya yükledik. İçinden seçtiklerimizden birkaçını da günlüğümüze de alalım dedik.

Leuven Fotoğrafları

Brugge Fotoğrafları

Pazartesi – Cuma, işlerine gidiyor akşam 6 gibi çıkıyor, bir iki bira içtikten sonra 7-8 gibi evlerine gidiyorlar. Saat 8′den sonra açık dükkan bulamıyorsun. Bırak dükkanı, cuma akşamına kadar insanlar da yok dışarıda. Cuma akşamı ise bütün haftanın acısını çıkarıyorlarmış. Gece 3-4′e kadar içiyorlar. Sosyallikten anladıkları tek şey içmek Bir de buranın olayı ilginç. İnsanlar bardan birasını alıp sokağa çıkıp içiyor, dolayısıyla sokaklar gayet süslenmiş, püslenmiş “artist” abilerimiz ablalarımızla dolu. Cumartesi günü de içmeye gündüzden başlayabiliyorlar. Cumartesi günü de tüm gün içince pazar günü tatil oluyor, ortalıkta in cin top oynuyor. Öyle boş ki sokaklar, otobüsler bile çalışmıyor. Pazar dinleniyorlar. Pazartesi tekrar işbaşı. Gerçi pek çalışılabilecek bir şehir gibi değil ve insanlar burada ne iş yapar bilimiyoruz! Nasıl bir hayat bu henüz anlamış değiliz!

Burada yemeklere alışamadık henüz. Döner piyasası tamamen Türklerin. Heralde hepsini bir gün denedik. Bizi kazıklayan da oldu aralarında, telefonunu verip istediğin zaman ara diyen de… Ama buranın dönerleri bir farklı, bizim döner gibi değil. Hemen hemen bütün yemeklerde/sandviçlerde olduğu gibi soslarla bezenmiş durumda. Daha sadece bir kere doğru düzgün yemek yedik sayılır. Buranın vatandaşları öğle aralarında da sürekli sandviç yiyorlar. “Baguette” dedikleri bir ekmek var her gün her gün onun içinde garip soslu bir şeyler yiyorlar. Bütün gün patates kızartması yiyorlar. Az buz da yemiyorlar, döner yersin onun içinde bile mi patates olur arkadaş!

Gelelim Belçika birasına Binlerce bira varmış burada çeşit olarak. İlk içtiğim bira vişneliydi ve hafif bir şeydi mesela. Adamların %12 lik falan biraları. Bir de pipetle falan içiyorlar bazen, sarhoş olmak için sanırım! Çok deneme şansımız olmadı henüz ya zamanımız var deneriz.

Belçika çikolatası da çeşit çeşit Denemeye başladık onu da en güzelini buluncaya kadar deneriz. Türkiye’ye neler getireceğimizi bilmek lazım değil mi

Merak ettiğim çok şey var bu şehirle ilgili. İnsanlar her gün evlerinde ne yapıyor? Ne yiyorlar? Nasıl geçiniyorlar?

Bu soruların cevaplarını öğrenmeye çalışırken Fransızca da öğrenmek şart. Yoksa hayat burada daha da zor!

Buranın havası İzmir’den beter. Sabah yağmurla uyanıyorsun. Bakıyorsun akşam güneş yakmaya başlamış. İzmir için söylenen söz burada da geçerliymiş, buranın da havasına ve kızına güven olmazmış, ben demiyorum onlar diyor Hava da bir garip. Burada hava 10 buçukta falan kararıyor. Sabah 6 gibi aydınlanıyor. Bir de öyle yaz gibi falan değil. Gölgede dursan üşürsün. Bu nasıl yaz?! İzmir’de olsaydım ne güzel çıkardık sahile otururduk gece geç saatlere kadar…

Daha nice Mons günleri, geceleri bizi beklemekte Öğreneceğimiz ve paylaşacağımız çok şey var daha

Uykusuz bir gecenin ardından İstanbul’dan TSİ 6.40′da başlayan uçak yolculuğumuz biraz gecikmeyle Münih havaalanından aktarmasından sonra Brüksel’de yerel saatle 12.30 (Türkiye’den 1 saat geri) sularında tamamlandı. Önce FPMs Erasmus Ofisini bulmaya çalıştık. İngilizce bilen birilerini bulamadağımız için sıkıntı çektik. Birine soruyorsun anlamıyor, öbürüne soruyorsun Fransızca anlatmaya çalışıyor, başka biri el kol hareketiyle gösteriyor. Aynı yeri soruyorsun ama hepsi farklı yeri gösteriyor! Sonunda İngilizce bilen bir arkadaş bulduk da gösterdi sağolsun. Erasmus ofisine de boşuna gitmişiz. Burada yapılacak hiçbir şey yokmuş. Ama yurdu tarif ettiler ve harita verdiler sağolsunlar.

Yurdu bulduk bulmasına da, yurt bir ilginç. Odalar yenilenmiş gerçi ama temmuza kadar burada eğitim devam ettiği için insanlardan bize yer kalmamış eski odalardan Mümtaz’a 8. kattan bana 9. kattan bir yer verdiler. 15 gün sonra yenilenmiş odalara geçireceklermiş. Yurtla ilgilenen bayan da İngilizce konuşabilmek için kasıyor.

Sonra çarşıya çıkalım dedik telefon etmek ve yemek yemek için. Buranın operatörlerinden Proximus’tan bir SIM Kart aldık. Tak kullan hesabı, hiçbir bilgi istemeden 10 Euro karşılığında 10 Euro’luk bir kontörlü kart mantığında bir kart veriyorlar. İlk aldığında hemen kullanılabiliyor ve aldığın haliyle 10 Euro’luk görüşme yapabiliyorsun. Türkiye için dakikası 0,149 Euro gibi ücreti var.

Ardından biraz dolaştık ama yemek yiyecek yer bulamadık! Baya dolaştık ama yine bulamadık. Meğersek şehir meydanına değil ters yöne yürüyormuşuz. Tabi yine İngilizce bilenler bulamadığımız için oldu. Döndük ettik derken, bilmediğimiz bir şey yemeyelim dedik McDonalds’a girdik. Dönercileri henüz bulmuş değiliz. Kısmetse yarın

Mons öyle bir yer ki yaşlısı genci hiçkimse doğru dürüst İngilizce bilmiyor! Dert anlatmak dert! Bu gidişle Fransızca öğrenir geliriz. Ayrıca burada hayat pahalı biraz. Türkiye cidden çok ucuzmuş. Türkiye’deki ürünlerin fiyatı sayısal olarak burada da aynı ancak para birimi Euro’ya dönüşüyor. Bu kadar demek oluyor ki yaklaşık 2 kat : )

Başladık bakalım yeni bir maceraya…