Hayatımda tanıdığım en akıllı, en zeki, en iyi ve en sevdiğim insanlardan birini kaybettim. Çocukluğumda kahramandı, büyüdüğümde arkadaşım oldu ve arkadaşım iki hafta önce bıraktı gitti… Üstüne söylenebilecek bir şey yok ama altında anlatılmaya, anmaya değer çok güzel anılar var, onlardan da çok var aslında ya şimdi aklıma gelenleri not etmeliyim GÜNlüğüme.

Uzun zaman sonra blogu güncelleyebildim. Patlamış, çatlamış yerler olması muhtemel, zira biraz sıkıntılı bir taşınma işlemi oldu. Oradan buradan ses ederseniz düzeltiriz efenim. Şimdi olay içimdeki yazma isteğini kaybetmeden yeni yazılar yazabilmekte!